Bu çalışmada feminist perspektiften yola çıkarak Jung’un toplumsal cinsiyet rolleri ve bu rollerin, kültürel ve mitolojik artalanlarını açıklamak için kullandığı arketip kavramından yararlanılmıştır. Kadının konumlandırılışı açısından en kapsayıcı temel iki arketip olan Madonna ve Bakire arketiplerinden yola çıkılmış, mekanın hafızasında bu konum kadın sanatçıların bedenlerini kullanmaları ile görünür hale getirilmeye çalışılmıştır.

Sosyoloji, felsefe, feminist teori ve psikoloji disiplinlerinin yanında disiplinler arası bir kesişim metodu olarak üretilen fotoğraf ve video seri işlerinde, modern bir mekan olan elektrik santralinde kadına toplumsal cinsiyet rolleri aracılığı ile atfedilen doğaya yakınlaştırma mitleri, kadının personasının bu toplumsal cinsiyet rolleri nedeniyle bölünmüşlüğü ve erkeğin kültür ile anılması ikiliği sorgulamaya açmıştır. Bununla birlikte bu çalışmada, farklı perspektifler, kurgusal zaman – uzamlar kullanılarak mekanın alışılmış algı ezberini bozmak amaçlanmıştır.

Insider: Sosyal Bilimlerde araştırmacının kimliği araştırma konusunun nesnel olması için bir ön koşuldur. Biz de kendi kadın kimliğimiz ve deneyimlerimizle kendimizi “insider” yani “içeriden” görüyoruz.

In this work, based on the feminist perspective, Jung’s social gender roles and the concept of archetypes, which are used in explaining the cultural and mythological backgrounds of these roles, are be utilized. Considering the polarization of women in society, which generally sets out on the axis of the mother versus the prostitute images, the concept of archetypes is instrumental in evaluating the situation of women. This situation is visualized in memory of the selected space by using women artists’ bodies.

Along with the disciplines of sociology, philosophy, feminist theory and psychology, videography in conjunction with photography is used as an overlapped interdisciplinary methodology in this serial work. The myth of women being more close to nature in contrast to men, who is more perceived as being closer to culture, is also played in the question selecting a power plant, which was settled as a modern space, as the location of the performance. In this work, women’s split persona on gender related social roles vs. the male who is perceived as being close to culture by the society are questioned. Aiming for this serial to go beyond the ordinary, unique perspectives in both photography and videography are utilized, aiming to create a different time/space in video art.

Ayça Ceylan

Şehlem Sebik